Wie schrijft met meer liefde over tuinen, vogels, katten en geuren dan Colette? Haar stijl bestaat uit langgerekte opsommingen van de meest specifieke planten en dieren in een bonte synesthetische mengeling.
Categorie archief: Literatuur
Gedicht van de week: Psalm 104 – De zichtbare wereld, door God gewild
. God toont zich menselijk: hij opent zijn hand, zijn blik treft de aarde en hij raakt de bergen aan. Het doet opnieuw denken aan Genesis, waarin een antropomorfe God adem blaast in de mens en wandelt door de tuin in de avondwind. Meer algemeen wordt de Schepping verheerlijkt via een lichamelijke verlustiging.
Max Frisch: Homo Faber
De laatste dertig pagina’s van Homo Faber zijn een triomf omdat Frisch erin slaagt de totale ontreddering van Walter weer te geven door middel van korte sfeerimpressies en overpeinzingen zonder ooit expliciete pathos of bombast nodig te hebben.
Juan Carlos Onetti: Afscheid
Afscheid is een sublieme novelle over het stervensproces van een man, die naar een sanatorium trekt in een bergdorp, maar eigenlijk weet dat zijn tuberculose niet meer te genezen is en dat hij spoedig zal sterven.
Gedicht van de week: César Vallejo – Enereida
César Vallejo (1892-1938) was een Peruaans dichter, die met zijn bundels Los heraldos negros en Trilce een nieuwe wind liet blazen door de Spaans-Amerikaanse, en bij uitbreiding Spaanstalige poëzie, een wind die nog steeds verwart en bevreemdt.
Gedicht van de week: Hendrik Marsman – De Vreemdeling
Marsmans taal is prachtig: woorden als schreiden, ‘onverdeeld verpand’, het wachten dat op zichzelf staat in ‘ik beid uw komst’. De expressionistische beelden van zwarte wijn en een donkren kus doorbreken het klassiek lyrische karakter.
A.B. Yehoshua: A late divorce
De pater familias Yehuda als symbool voor de jood in exil; het dysfunctionele en verscheurde gezin als symbool voor de ontreddering van de staat Israël, of nog: de tot waanzin vervallen moeder als symbool voor het volk van Israël.
Abdulrazak Gurnah: Paradijs
Paradijs, vertaald vanuit het Engels door Tinke Davids, is één van de hoofdwerken van de man die jongstleden jaar de Nobelprijs voor Literatuur ontving. Zoals wel vaker kwam die naam uit de lucht vallen en moest zowat iedereen bekennen nog nooit van Abdulrazak Gurnah gehoord te hebben.
Hendrik Conscience: De Leeuw van Vlaanderen
De Leeuw van Vlaanderen is een sprookje, met edele ridders en laffe verraders, met wonderschone jonkvrouwen en listige spionnen. Maar alle lezers moeten toegeven dat het sprookje de moeder aller literaire genres blijft, en dus blijft de aantrekking niet beperkt tot negentiende-eeuwse nationalistische enthousiastelingen.
Gedicht van de week: Carlos Drummond de Andrade – Aimer
Carlos Drummond de Andrade (1902-1987) is de Neruda of Whitman van Brazilië, de stem van een natie, in wiens verzen een volk gestalte krijgt. Zijn gedichten zijn meditatief en cerebraal, maar ook vaak speels, als iemand die met een monkellachje metafysische vragen oproept.
